Kamalaya's burn-out retreat

14 december 2017
Toen Hans Zuidwijk (40) tegen een burn-out aan zat, boekte hij een reis naar Kamalaya Wellness Sanctuary. Bij thuiskomst voelde hij zich een ander mens.

Hans: ‘Als zelfstandig ondernemer werk je hard, en in mijn branche is het de laatste jaren niet makkelijk geweest. Ik merkte dat het werk emotioneel steeds meer van me vroeg. Toen vorig jaar ons zoontje ziek werd en ook mijn ouders hulpbehoevend werden, liep ik vast. De huisarts zei: “Je bent overspannen, je moet nú de stekker eruit trekken.” Maar hoe doe je dat? Ik kon niet zomaar alles loslaten. Na de zoveelste slapeloze nacht was ik op. Ik kon op een ochtend letterlijk mijn bed niet meer uitkomen. De batterij was helemaal leeg. Mijn vrouw schrok: ze had niet door dat het zó erg was. Toen heb ik een paar drastische keuzes gemaakt. Ik heb iemand gevraagd tijdelijk een aantal klanten over te nemen en ook hulp en ondersteuning voor mijn ouders geregeld. Dat ik niet meer zelf de regie had, dat vond ik heel moeilijk. Ik heb iedereen uitgelegd dat het even niet anders kon.’


Opgelucht en licht

‘Vervolgens heb ik een reis naar Kamalaya in Thailand geboekt, alleen. Ik kon me niet herinneren wanneer ik voor het laatst alleen met mezelf was geweest. Alleen al het feit dat ik even niets hoefde, was een enorme opluchting. Even niets op je schouders voelen drukken, dat werkt letterlijk verlichtend. Ik volgde het programma Embracing Change, en waar ik veel aan heb gehad zijn de een-op-een coachingsessies. In die gesprekken werd mij duidelijk waarom ik altijd zoveel hooi op mijn vork nam, waar dat grote verantwoordelijkheidsgevoel vandaan kwam. Ik heb leren inzien dat ik best taken aan anderen over mag laten. En dat het soms beter is een stap terug te doen, in plaats van altijd maar door blijven rennen.’


Elk jaar weer

‘Toen ik na een week terugkwam, voelde ik me een ander mens. Ik heb heel bewuste keuzes gemaakt: ben gezonder gaan eten en veel regelmatiger gaan leven. Ook ben ik van vijf dagen werken naar vier gegaan: de woensdag reserveer ik voor mijn gezin. Elke vrijdagavond laat ik me masseren, zo raak ik de spanning van de werkweek weer kwijt. Ik ken de signalen nu en weet wanneer het de verkeerde kant op dreigt te gaan. Natuurlijk: het leven is nog steeds niet stressloos. Maar ik kan er nu beter mee omgaan. En ik heb mezelf beloofd dat ik elk jaar minstens één keer op antistressvakantie mag. Voorkomen is immers beter dan genezen.’