Euphoria: Griekse Bucketlist-bestemming

5 juni 2019
Onder water luister ik naar het gezang van de walvissen dat om me heen klinkt. De warmte en de geluiden ontspannen me volledig. Bang zijn dat er een bultrug naast me opduikt hoef ik niet zijn. Ik lig in het wellnesscenter van Euphoria, de Griekse destination-spa die zelfs de meest verwende spabezoeker tevreden doet spinnen.  


Kwalitatief doet Euphoria Retreat bijvoorbeeld niet onder voor ons Thaise topresort Kamalaya, maar het heeft niet dezelfde spirituele inslag. Waar Euphoria in uitblinkt is betoverende schoonheid en aandacht. Tien jaar lang werkten de eigenaren aan het ontwerp dat gerust oogverblindend en uniek mag worden genoemd. Woorden en zelfs foto’s schieten te kort, want waar de foto’s van de spa met het gewelfde plafond, een donkere ruimte suggereren, is dit naar mijn ervaring juist een prettige en lichte ruimte.

Natuurlijk weet ik dat ik in Griekenland ben, maar uitkijkend op zoveel groen en bergen waan ik me de hele tijd in Italië. Het hotel gaat mooi op in de omgeving. Het ziet eruit als een heel klein dorpje. Maar alles ligt toch lekker dichtbij elkaar en dus is alles op korte loopafstand. Direct naast het resort ligt een echt dorpje, een slaperig plaatsje waar je de sinaasappels zo uit de bomen in de straat plukt.

Het bijzondere design zorgt bij aankomst wel voor verwarring. Geen deur te vinden naast de ramen die van vloer tot plafond beslaan. Enig onderzoek wijst uit dat de ramen enorme deuren zijn en vanaf het moment dat we er doorheen stappen doet iedereen zijn uiterste best om ons een geweldig verblijf te bezorgen.


Die service op hoog niveau begint eigenlijk al thuis, met het kussenmenu dat je per email krijgt. Zo ligt jouw favoriete kussen in bed op je te wachten als je aankomt. Een bed dat overigens voor mij wel wat te zacht ligt, want ik hou van een stevig bed. De slaapkamer is een volledig geluidsdichte kamer. Niet dat we het idee hebben dat dit nodig is want druk is het niet. We komen af en toe iemand tegen maar verder is het een en al rust. Ben je na een dag op jezelf in de stemming voor gezelschap dan bieden de lange tafels in het restaurant een opening tot een gesprek.

Het restaurant serveert de gezonde Mediterrane keuken met veel vis en pasta. Er zijn veel vega-opties en voor wie verder nog dieetwensen heeft zijn de gerechten voorzien van icoontjes. Mijn favoriet? De pie met geitenkaas en schapenkaas, honing en tijm. Maar goed, mij kun je uit mijn bed lichten voor geitenkaas, ja raar, ik weet het.


Wat me juist mijn bed in helpt zijn de massages die ik geboekt heb. Een ervan is een fijne ontspanningsmassage waar ik heerlijk loom en relaxt van wordt. De ander is de five elements signature massage. Na het beantwoorden van vragen zoals ‘Hou je meer van de winter of de zomer?’ of ‘Geef je de voorkeur aan warm of koud eten? ‘, stelt de therapeut een massage samen met speciaal op jou afgestemde geuren en kruidenoliën.

Nu moet ik nog iets raars bekennen. Zoveel als ik van geitenkaas hou, zo vervelend vind ik voetmassages. Ik begrijp rationeel dat mensen dit als ontspannend ervaren, maar alleen de gedachte eraan geeft me al stress en de rillingen. Ik meld het keurig bij beide massagetherapeuten. De een maakt vervolgens mijn voeten alleen zachtjes met een handdoekje schoon. De ander benadrukt de gezondheidsvoordelen en stelt een zachte massage voor. Ik geef me met tegenzin gewonnen. Hoewel ze woord houdt en echt heel zacht masseert zal dit nooit echt ontspannend voor me worden.

Ook bijzonder is de hammam ervaring, normaal gesproken toch een vrij hardhandige schoonmaakbeurt in een hete ruimte. Hier is de behandeling liever en zachter. De ruimte is aangenaam warm maar niet verstikkend en na afloop krijg je ijsblokjes om weer af te koelen.


Op het programma staat ook een yogales. Ik ben geen fanatieke yoga-beoefenaar maar de les wordt aangepast aan het niveau van ons kleine groepje. De docent spreekt goed Engels en corrigeert me wanneer mijn niet volledig ontwikkelde coördinatievermogen me af en toe in de steek laat. Door mijn ongeoefendheid is het toch nog hard werken en vereist de les mijn opperste concentratie. “Staan mijn voeten wel recht? Buig ik wel de juiste kant op?" Gelukkig eindigen we met een heel fijn meditatief moment. Of we aan onze favoriete kleur willen denken. Ik vlieg in mijn hoofd weg in het blauw. "En denk nu terug aan de fijnste plek waar je ooit geweest bent." En vanuit het blauw land ik zachtjes op de uitgestrekte, witte zoutvlaktes van Bolivia onder een helderblauwe hemel. Wat een mooi moment.


Als ik even later het denkbeeldige zout van me af wil spoelen, stoort het me niet voor de eerste keer dat ik niet zelf de temperatuur van de douche in mijn badkamer kan regelen. Hij kan aan en uit, maar dat is het dan ook. Design kan ook te minimalistisch worden. Waar in de douche een knopje ontbreekt zit in de kamer wel weer een fijn extra knopje waarmee je de deur van binnenuit op slot doet voor de momenten dat je house-keeping even uit wil stellen.

Dat knopje wil ik ingedrukt houden op de dag van vertrek zodat ik voor altijd kan blijven. In Europa ken ik geen plek die aan dit hotel kan tippen. Alles klopt, overal is aan gedacht en alles is zo ontzettend mooi en fotogeniek. Wat mij betreft is dit de Bucketlist-bestemming van Europa.


Bekjik alle wellnessprogramma's in Euphoria Retreat

Bekijk alle reizen naar Griekenland